Haritada Bir Nokta; Aşk.
HARİTADA BİR NOKTA; AŞK
Yazmayacaktım…
Seni, seninle ilgili hiçbir şeyi… Ciddi bir şey anlatırken omzuma dokunan ellerini, yarı kırmızı hassas yeşil gözlerini, aydınlık bir güneşe benzeyen gülüşünü hiç mi hiç yazmayacaktım. Söz vermiştim kendime. Gitmeyecektim seninle yemek yediğimiz o lokantaya, önünden bile geçmeyecektim paramız olduğunda gidip bir bardak çay içtiğimiz o sosyete kafesinin önünden. Gittiğin yollardan gitmeyecektim biliyordum ki dönüşü çok zor olacaktı sensiz o yolların. Seninle yaptığımız o saçma sapan esprileri yapmayacaktım. Zaten anlamazlardı, gülmezlerdi ki. İkimizin arasındaydı masaya iki kere vurup manalı bakmanın anlamının ne demek olduğu. Bir tek ikimiz bilirdik sonrasında saatlerce neden güldüğümüzü sudan sebeplere, ben bazen unutsam da.
Yazmayacaktım…
Daha öncesinde seni anlattığım yazılarla sınırlı kalacaktın. “Lâl olsun” dillerim diye dua ettim gecelerce, “seni anlatmayayım” diye kimseye… Kıskandım çünkü ben seni herkesten. Hayal meyal gözümde canlandığım eski sevgilinden, sevgililerinden! Kıskandım çünkü adının yanına hangi adı koysam kinlenirim. Kimseye layık görmezdim seni, bazen kendime bile. O kadar büyüktün gözümde o kadar âli, o kadar yüce.
Kıskandım, kaşlarına değecek kadar uzun kirpiklerini kaşlarından. İki elini masada birleştirdiğin sağ elinden sol elini kıskandım. Saatlerce gelmeni beklerken yanından geldiğin insanlardan kıskandım. Seni her gün görüp seni önemsemeyen insanlardan kıskandım. “Ah ben olsaydım orada” dedim, “Bir an yanından ayrılmazdım.” Oturduğun sandalyeden tut, saçlarına değen taraktan kıskandım ben seni.
Yazmayacaktım aslında…
Senin adın geçmeyecekti kitaplarımın arasından çıkan notlarda, seni hatırlatan tüm şarkıları dinlemeyecektim. Kızmayacaktım bir daha kendime, seni bu kadar büyük sevdiğimi hatırlatacak dizeler gelmeyecekti aklıma. Yarı uykulu yarı uykusuz yazmayacaktım seni, seninle ilgili her şeyi…
Buz tutmayacaktı elim seni andığımda, kalemim düşmeyecekti yere ellerim titrediği için. Annem bir bardak çay koyduğunda “Ben sevmiyorum biliyorsun anne” yerine “Ver hadi bakalım, bir bardak içeyim” demeyecektim annem “için ısınır” derken… Çay içmeyi seninle sevdiğimi ve seni düşünürken zaten içimin ısındığını nereden bilebilirdi ki?
Yazmayacaktım, yemin etmiştim.
Sait Faik’in Balıkhane’de balık tutmaya çalışan sekiz işçiyi izlemesi gibi izledim geçmişimizi. Öyle kayıtsız, sessiz sedasız… Geçmişimizde yaşanan her bir duygu o yedi işçiydi, geleceğim ise zayıf, sarı hastalıklı o adamın elindeydi. Kader aldı adamın elinden geleceğimi “ne o hemşerim, dağdan gelip bağdakini kovmayalım” dedi. Diğer altı duygu sustular, her biri ayrı hissizdi. Her biri ayrı bir baş belası idi… Hiçbiri kalkıp da “ayıptır yahu ver adama geleceğini” demedi. Aşk bir ara konuşacak gibi oldu. Bekliyordum belki verirdi ona geleceğimi. Uzaktan görünen gözyaşı hadiseye katılıp dedi ki, “sevmiş bir kere.” Geçmişten kalan altı hissiz duygudan biri olan nefret cevap verdi. “kim sev dedi ona, sevmeseydi.” Geleceğim bir iskemleye çökmüştü. Kendisi yüzünden azar işiten gözyaşına döndü ve “zararı yok, hemşerim” dedi. “Zararı yok vermesinler, istemez.”
Gözüken vapura doğru yürüdü geleceğim…
Küçük adımlarla bir Şarlo gibi seğirterek.
“Söz vermiştim kendi kendime yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da hırstan başka ne idi? Burada namuslu insanlar arasında sakin ölümü bekleyecektim. Hırs hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kâğıt kalem aldım oturdum. Ada’nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.”
Diyen üstadı saygıyla andım bu gece.
Çünkü Seni “Yazmasam deli olacaktım”…
Ne yaptın sen yaa 
Benim ne dile ne de kağıda dökmeye cesaret edemediğim şeyleri yazmışsın sanki… Kendimden bir parça değil, tamamiyle kendimi buldum sanki… Yazının güzelliğini anlatmaya yeter mi bilmiyorum ama ben ”kelimeler taşıdıkları anlamı yitirdi” deyim; gerisini sen anla…
wuhuuuuu çok güzel =))) okuyunca her sabah yaşadığım midemin ağrısı geçti ya =)))
iyi ki yazmıyacaktımları bir kenara bırakıp yazmışsın hafız çok güzel bir yazı olmuş hatta içinden ilerde klışeleşecek aşk sözleri seçtim kendime klavyene sağlık hep yaz
“Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım “Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım” ama yazdım bende yine 
Ellerine sağlık Mine Hanım Güzel bir yazı
Yazsa nereye kadar insan..
Kaleme dokunsa kağıda damla damla adı akarken,o akarken,anılar acırken..
“Yazmasaydım deli olacaktım!”
Anlayabilseler bir de..Yazdıklarımız,sustuklarımız deli gibi onları bağırırken dokunup gözyaşımızı silebilseler..Of!
Harika yazmışsın be Mine’m ne diyim..
senin yazıların anlamlı ve sürükleyici ve tekrar tekrar okuyorum gerçekten çok güzel
Yazmayacaktım aşkı ile duyguları arasında kalmış çaresiz bir anadolu çalıkuşunun hikayesi. Belki size eskiye ait bir şeyler yaşatacak bir öykü. Kendimden bahsederek bu büyüyü bozmak istemem. Okuyunca herkesin kendinden bir şeyler bulacağı bir bit öykü belkide. Yazmaya devam etmen durumunda eminimki okunası eserler meydana getireceksin…
’Okumasaydım deli olacaktım’ diyemesem de, ‘okumasaydım bir şeyler eksik kalacaktı’ ya da ne bileyim ‘okumasaydım aşkın bu kadar güzel anlatılabileceğini bilemeyecektim’ diyebilirim. Aşkın harflerin kadar çok,kelimelerin kadar naif,cümlelerin kadar zarif olsun inşallah.
Mine güzel kızım herşey okadar yerli yerindeki mükemmel, yorumum, senin gibi yazılarında çok güzel ellerine sağlık.
Canımm bnm yazıların çokk güzel etkilenmemek elde değil..
”Saatlerce gelmeni beklerken yanından geldiğin insanlardan kıskandım. Seni her gün görüp seni önemsemeyen insanlardan kıskandım. “Ah ben olsaydım orada” dedim, ”
İşte bni anlatan burası.. =(
Yürağine sağlık Mine’cim..
Hepsine ayrı ayrı yorum yapmak isterdim ama düşüncelerimi ifade edecek kadar çok cümle kurabilecek kabiliyette olduğuma inanmıyorum. Kader ortağım benim.. Ne çok isterdim kaderimizin ortak olduğu kadar güzel olmasını ama nasip işte. Ne mutlu bize ki Yaradan’dan gelene şükretmeyi de biliyoruz. Şerrin hayrını görebiliyoruz. Kaleminden dökülen bu yazılar o güzel yüreğinin okyanusundan sadece bir damla. İnanıyorum okyanus kağıda döküldüğünde parmakla gösterilecek bir yazar olacaksın. Ve o gün geldiğinde, ben tıpkı bugünkü gibi gurur duyacağım canım dostumla. Girdiğin bu meşakkatli olduğu kadar güzel olan yolda her daim yanında olabilmeyi diliyorum. Yolun açık olsun canım benim
-Herkez aşık olur her insan gözyaşı döker acı çeker bazen aşkın kanatlarında mutluluktan havalara uçar..Her insan acı tatlı güzel anılar ö,özlemler yaşar .Ama her insan içinde yaşadığı fırtıları dile dökemez en önemlisi kağıtlara dökemez.Sen bunu başarmışsın cnm herkezden birar parça duygu katıp şiirlere dökebilmişsin bu zor bir sanat işidir seni kutluyorum cnm.Ha birde herkez kalemi alıp eline şiir yazar tabi ama önemli olan etkilemektir ben ve inanıyoruım ki bir çok kişi bu sayfada olan şiirlerde birer parça kendini bulup etkilendi..Sen bunu başarmışsın cnm ve başarılarının devamını diliyorum Mine BAKİ seni seviyorum cnm arkadaşım…
Ben okuduğumdan kendimden bişeyler buldum bilmem her insan aşik olur ama ben sevdaya inanan bırıyım aşk benım gözümde bambaşka ama kalb ağrısını cekmek daha zor . Sevmek yürek ister o yürek bende varmı bılmem hele yazıya dökmek o daha zor ben sevdıyımın elini tutmaya deyil gözüne bakamaya korkarım.Ben bılmem sevdamı göklere yazmak isterım ama bılmırem ,sevdıyımın üzerınde gül motıfli elbise olsa korkarım gül motıfının gölgesinin tikenının sevdama batmasından aşk bazen karşılıksız sevmektır…!
Çok güzel keşke okurken içimi yakmasa.Bilki senden farkım yok.Bende seni yazmasam deli oluyorum.